Irritant geïrriteerd ben ik nu al twee dagen. Ik heb er even over gedaan erover te berichten omdat ik geen tijd had op te zoeken waar ik precies last van had.
Een recidiverende orale ulceratie op mijn frenulum labii superioris, daar wordt ik door geplaagd. Of, in mooi Nederlands, door een afte op mijn bovenlipriempje.
Soit, zo erg is het allemaal niet, natuurlijk. Boeiend eigenlijk: ik heb er toch wel even voor rondgesturft - met als zijdelings resultaat het wakkerschudden van een zeer verbleekte herinnering, namelijk aan Gray’s Anatomy, een standaardwerk over menselijke anatomie van Henry Gray uit 1858. Dat staat volledig online, wat geweldig is, want de prenten zijn betoverend. Getuige volgend wasbordje:
Wat aften betrof, daar was ik al lang onzeker over. Is dat wel correct, ‘aft’, dat klinkt zo mottig, vertwijfelde ik mijn jonge leven. Maar de Van Daele laat zowel “aft” als “afte” toe, ondanks Wikipedia.
Voor de curieuzen: in het Duits en het Frans is het het volledig van het Griekse ἄφθη getranslitereerde Aphthe resp. aphte, het Engels doet er een schepje bovenop en spreekt (ietwat moeizaam) van aphthous ulcer of canker sore. Uitsmijters zijn het Chinees met het pijnlijke 口疮 en het Japans, waar dat nog iet erg genoeg is: daar is er sprake van 口内炎. Als iemand me kan uitleggen waarom Japans specifieker is dan Chinees, dan ware ik dankbaar!
Lijden is leerzaam.
