Wie herinnert zich nog de dame met de gele, draagbare cocoon uit De Bedenkers, zwart strak in pak met een slapende blondine die op het moment suprême haar beste beentje mocht voorzetten? Als een soort laat-me-met-rust,ik-heb-geen-nood-aan-mensen-pakkie voor in de tram (was het Gent of Antwerpen)? Die (terecht) stuiterend naar huis gestuurd werd, zij het met iets meer pruillip dan voorheen?
Wel, op fontblog staat een interessante blog-post over het vervelende probleem, op het werk privé-telefoons te krijgen op de gsm en dan holderdebolder een afgesloten ruimte te moeten zoeken, van het bureau weg, intussen nietszeggends stamelend om de lijn niet dood te laten gaan:
Immer wieder beobachte ich in Büros, wie Mitarbeiter/innen private Telefongespräche auf ihrem Handy empfangen … dann stehen sie auf und streunen telefonierend durch die Räume, flüchten ins Treppenhaus, einen leeren Konferenzraum oder in die Toilette.
Een aantal nieuwe designs worden voorgesteld, waaronder deze Life Dress® uit China.
In deze uitvoering vind ik ‘m wel grappig, eigenlijk.
Maar ik weet als geen ander hoe lang de novelty van gadgets aanhoudt. Al is het verleidelijk, en multifunctioneel in kuststreken en overstromingsgebieden. Potpolderbewoners, rept u!
