Omdat op last.fm plots een (godbetert) bossa nova-versie van het geweldige Wir trafen uns in einem Garten mit Max van 2raumwohnung voorbijtinkelt, moet ik er weer aan denken, aan de Sinterklaasberichtgeving op een.
Er waren twee onderwerpen. Het ene ging over een stijgend aantal thuisbezoeken door de lieve Sint (en een dalende trend van Klaas in een of ander koopparadijs). Het andere gaf het tegendeel weer, en toonde de Sint en zijn pieten in een Vlaamse kleuterschool.
In die school speelde zich een hels tafereel af, een gruwel voor oppassen met lichte hoofdpijn, voor gevoelige pieten en mieten, kortom voor elkeen met een (zelfs slechts beperkt aanwezige) koppeling tussen trommelvlies en refluxreflex.
Wat was er aan de hand?
De kinderen hadden braaf hun liedje uit het hoofd geleerd, van wimpels, stoomboten en Spanjaarden, “al heen en al weer”. Maar de Sint had er niets beters op gevonden te
proberen hen te laten meezingen met een bossa-nova-remix van de evergreen. Wat natuurlijk niet werkt - die kinderen stonden daar 60 man sterk strak autistisch te kadansen, 1-2-3-4, 1-2-3-4, zonder enig besef dat ze de goede man met een kakafonie onthaalden.
Een beetje als een Sportpaleis-versie van “Daar gaat ze”, denk ik dan.
Eigen schuld dikke bult - dat komt ervan, Mediterrane ritmes in Vlaamse rituelen te willen binnensmokkelen! Foei!
