zement

Las ik bij Michel Vuijlsteke over de Wikipedia-koppeling in Google maps, waar ik ook niet op gelet had (ik ben gewend Flickr maps te gebruiken voor foto’s), en dacht ik: kom, smijten we er eens onze eigen buurt (nog tot ein juni!) in, Melle-Vogelhoek.

Via omwegen leidde het resultaat me naar een interessant weetje over de Belgische en Gentse verbindingswegen. Zo zag het er op het eerste gezicht karig uitziende kaartje-met-wikipedia-markers eruit:

Blijkt dat een lemmaatje te zijn over de B403, een kort eindje verbindingsweg dat de Belgische A10/E40 verbindt met de R4. En dat het nauw sluit, valt op:

De weg is ingericht als autosnelweg en loopt tussen het Knooppunt Merelbeke aan de A10 en afrit 7 (Merelbeke) van de R4. Op dat laatste punt gaat de weg vanzelf over in de R4 in noordelijke richting en vormt er als het ware onopgemerkt eenzelfde autosnelweg mee. De R4 in westelijke richting lijkt als het ware een afzonderlijke weg en is daar geen snelweg; dat stuk is dan ook met de rest van de R4 en B403 verbonden door een gewone oprit.

Vanwaar echter de B in B403? Het antwoord siert het lemma: B staat voor Bretelle, hier Frans voor lus - een “kort stuk weg dat een verbindingsweg vormt tussen een belangrijke autoweg of autosnelweg en een andere weg of een stadscentrum”.

Er zijn hoop en al 11 bretellen in België, en maar liefst 3 daarvan kan Gent haar eigen noemen: de B401 (de roetsjbaan van de E17 naar de kleine ring, de R40), de B402 (de Adolphe Pégoudlaan in Sint-Denijs-Westrem tussen de R4 en de E40 ter hoogte van de Expo), en de genoemde B403.

Vreemde kronkels op onze wegen.

Dit weekend was er de eerste editie van het Resonance festival!

In de Bijloke was ik er maar kort bij: we hadden vooraf nog een en ander te doen. Maar toch nog Krikri en de ReacTable aan de slag gezien. Wat fijn was. Kleurrijk, leuke technologie, maar de RT toch niet echt de ultieme muziekmachine. Dromen als dilletant zonder meer aan de slag te kunnen blijven dromen. Alle laserharpenthereminsreactablesnogaantoe!

Daarna ging het - een tussenstopje thuis later - naar de balzaal van de Vooruit, waar vooral de eerste bijdrage me kon boeien: Kim Hiorthøy, de dreunende dreumes. Ik werd er zowaar zeer enthousiast van.

Niets daartegen was de daarna opdagende dreinerige drammer, Vladislav Delay. Niet dat zijn muziek slecht was, maar de avond vorderde en rechtstaand naar ijle scapes luisteren, is niet aan mij besteed. Bijbabbelen met de vrienden dan maar, en dat maakte veel goed.

Er zat veel tijd tussen de groepen, dus Plaid begon er tamelijk laat aan. Het viel me wat tegen: eerst wat technische problemen, daarna ultradroge, nogal vierkante hooks, geïllustreerd door een saaie lijnenprojectie. Niet slecht, maar niet zo mijn ding. De menigte dacht er anders over.

Daarna was er nog vanalles, maar ik was doodop en besloot de nacht aan de brakers te laten: morgen was er immers nog een avond.

In de Limonada! Waar ik - schande! - nog nooit binnen geweest was. Er was een zee van blauw, lekkere cocktails (Jade! Njam!) en zitblokjes. Een aangename verrassing.

In die zee baadde Wouter van Velthoven, die in zijn dooie eentje analoog geluidjes samenknutselde tot iets ongemeen boeiends.

Vervolgens speelde Deaf Center ten zweef. Volgens de website speelden ze al eens onder de sterrenhemel van het Brusselse planetarium, waar ik een kleine godservaring had op mijn 16de verjaardag, tijdens een in jenever ingemaakte schoolreis. En dat deden ze bijwijlen over in deze kleine kring. Smullen. Bv van afsluiter white lake (luister hier onderaan).

Voor ons was de aflsuiter Kammerflimmer Kollektiv, dat met harmonium, electrische gitaar (hm, nu ja, bespeeld met strijkstok) en contrabas een ijle, jazzy sound produceerde. Ik was wat te moe om helemaal mee te zijn, maar desondanks vond ik het een schitterend concert.

Hartverwarmend, deze editie. Volgend jaar meer.

Schaamteloze reclame:

Heel benieuwd ben ik naar ReacTable, een muziekproject dat verrassend genietbare elektronica maakt door het schuiven met kubusjes op een tafel:

Maar ook Flimmerkammer Kollektiv en Plaid zie ik goed zitten:

resp.

Steunen, dat Resonance:

Resonance Ghent is een vzw die zich tot doel stelt om hedendaagse, elektronische muziek in al zijn vormen en gedaanten een platform te geven, eventueel in combinatie met andere kunstvormen.
Resonance Ghent is speciaal opgericht om een nieuwe wind door de experimentele elektronische muziekscène van Gent te laten waaien. Door de oprichting van een vzw geven we aan dat het wat ons betreft niet bij deze – al bij al bescheiden - eerste editie mag blijven, maar dat Resonance Ghent op termijn een vaste referentie moet worden inzake kwaliteitsvolle dancemuziek, niet alleen in het Gentse maar ook ver daarbuiten.

Tijdens het korte bezoekje aan de kleine tentoonstelling met een selectie van Arturs werk ook nog deze gemaakt, bij het naar buiten gaan.

Trieste stad, soms, Gent… al spelen het weer en de blijkbaar al jaren op nonactief geplaatste ramenwassers van De Centrale ook hun rol

Bah. In rusthuis Privilege in de Bagattenstraat in Gent (waartegenover mijn vriendin en ik elk een paar jaar gewoond hebben) kwam aan het licht dat de hoofdverpleger met een insuline-injectie enkele oudjes om het leven bracht. Brr. Erger dan fictie - en hopelijk groeit het slachtofferaantal niet meer. Een regel stilte:

…

Desondanks kan ik niet anders dan aan Wolf Haas’ verknipte krimi Komm, süßer Tod te denken - een aanrader van formaat (Deutscher Krimipreis 1999). Jammer genoeg niet vertaald, ook niet de de verfilming met Josef Hader als Simon Brenner (Oostenrijkse filmprijs 2001; trailer). Geen simpele klus door de zware Oostenrijkse tongval, de snelheid, de gelaagdheid en de soms subtiele talige speurzin van Brenner, maar Haas is zo’n auteur die op zijn eentje de wat sombere wolk die van de Duitse literatuur in onze contreien gemaakt wordt, kan wegblazen. Werp af en toe een oog op de H-sectie in de rekken van uw boekhandel, misschien laat zich een ziel vinden die deze parels naar het Nederlands weet om te zetten. Hoop doet leven.

Laat op het werk vandaag, door traag of niet vertrekkende trams op het Zuid. Een dame met koude appelwangetjes verspreidde het gerucht dat er een bommelding op de Kouter was, en dat daarom lijn 21 en 22 niet verder konden. Even was ik een klein radertje in het nieuws.

De Gentenaar meldt  meldde kromweg:

Het bomalarm zorgde ervoor dat de trams 21 en 22 langs de Kouter tijdelijk moesten.

Ja hoor, de winter is in het land. Dat verraden de ijssterren op de Lieve, het geknoei met krabbertjes en startkabels in de Molenaarsstraat, de waarme gloed van chauffagegeéchauffeerde vingers en tenen als je de bureaux binnenspakt.

Het was al weer enige tijd geleden.

Kerstmis nadert, de advent is volop aan de gang! Weet je hoe ik dat zo plots weet? Wel: zo dus:

In Vonneguts roman Cat’s Cradle spreken de inwoners van het fictionele Carabisch eiland San Lorenzo een bijzonder dialect van het Engels. Zo wordt het bekende “Twinkle, twinkle, little star” het vreemd aandoende “Tsvent-kiul, tsvent-kiul, lett-pool store”.

Daaraan moest ik deze morgen denken, wachtend op tram 4, turend in Gentse Vlaanderenstraat. Boven de trambedrading hangt er kerstverlichting. Nu is dat niet zo speciaal - in vele steden hangen er quasi voortdurend lampjes om de kooplust bij god weet welke nakende feesten glans bij te zetten. Kerstverlichting alleen doesn’t do it for me.

Wat het wel deed voor me was het stilstaand verkeer, waarvan de uitlaatgassen eindelijk subtantieel warmer zijn dan de lucht. Dat zorgt voor vibraties in het blikveld, en twinkeling in de lichtjes.

Facit: als de verlichting twinkelt, is Jezus op komst.

Op weg door Ledeberg grote borden over de kerstmarkt en kerstverlichting, een keer op de markt en een keer op de rotonde vóór de oprit naar de autostrade:

DE KERSTMARKT EN DE KERSTVERLICHTING
WORDEN U VRIENDELIJK AANGEBODEN DOOR
Dxxxxxxx xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx

Iedereen beseft toch dat mensen in auto of tram en passant niet zo snel kunnen lezen? Ook hier geldt: hoe korter, hoe beter. Zeg nu zelf:

KERSTMARKT & -VERLICHTING
Dxxxxx xxxxxxxxxxxxx

Een foto heb ik er niet van, maar ter vergelijking: