zement

Morgen naar Muscat, de hoofdstad van Oman, voor het werk. Training voorbereiden en geven over het nieuw te implementeren uitwisselingsplatform voor multimedia (radio en tv) voor de Arabische wereld. Spannend, zeker omdat we nog niet helemaal klaar zijn. Het zal heet worden onder onze voeten.

10 dagen. Zonder vriendin, zonder Rolf. Dat de zon maar schijne, ter compensatie.

Het viel al bij al nog mee, dat golfen.

Het is best inspannend, vergt veel techniek en is wel sociaal op een echt terrein, kan ik me voorstellen. En het is leuk te denken dat je overvliegende eenden met een fluogeel balletje uit de lucht zou kunnen meppen, zeer theoretisch natuurlijk.

Maar het is niet echt iets voor mij: de graszoden vlogen me om de oren bij het pitchen (”bojrstel hèt gurass”, maande pro Andy), er werden gaten in de lucht geclubd en bij het putten voel je je een minigolfer op een miniatuurpelouze.

Straks moet ik gaan golven. In de Gentse Golfschool. In het kader van de Customer Support Week. Van mijn afdeling dus. Als teambuilding.

De keuze van het modale werkwoord in de eerste zin spreekt boekdelen. Want verder dan wat geput in de Wii Sports gaat mijn ervaring niet, en ik ben nogal klunzig met stokken clubs (zoals de golftrainer pro me zal corrigeren, ongetwijfeld).

Maar wie weet wordt het dikke fun!

Ah zie. Dat doe ik graag: tekeningen maken, groeperen, opkuisen, wat slicker maken, qua kleur stroomlijnen, verkleinen, inpassen. Ah ja.

Dat zal de DTPer in mij zijn, die muisklikkende k/vlerk, die zo vóór het lange weekend, vóór mijn broer éindelijk eens uit het verre oosten (Shanghai!) terugkeert om zijn intussen al anderhalve maand oude neefje te komen bekijken, dat komende zondag ongetwijfeld (of minstens toch hopelijk) kranig en stoïcijns de doopvont zal trotseren, zich aangenaam wil bezighouden. Visio is echt mijn vriend, op dagen als deze.

Het is niet enkel tijdverdrijf en Spielerei, zo schemaatjes maken, want het verduidelijkt wel één en ander, en maakt het de klant makkelijker te kunnen volgen. Maar goed. Klant hin oder her, het mag zo langzaamaan 1 mei worden.

Oef. Zucht. Klassieke fout in zicht. Van die HR formulieren, soms krijg je er een pundhoofd van.

Gehoord aan de printer:

Er zullen waarschijnlijk nog wel wat kleine lijkjes uit de kast vallen, maar …

Leuke namiddag op het werk: documenteren van het uitpakken van een toestel uit een dubbelwandige kist.

Daarvoor moest het toestel eerst worden ingepakt, en wel door een professioneel inpakker: een uiterst sympathieke, pezige man met een baard die ik pas na een half uur vlot begon te begrijpen en die enorm bedreven en behendig was in wat hij doet. Heel fijn om eens te zien hoe er met schokdempers, tilt-indicators en steunpunten een stabiele constructie opgezet wordt die geschuif en gedender kan overleven. De praktische mens, ik ben er soms jaloers op.

Morgen dit verslaan, verder met de provisioning en de antenne, en dan is het weekend. Mooi zo.

Wat ik niet kende voor ik hier begon te werken was het Engelse woord voor “spankabels”. Gelukkig is die periode van chronische lacune voorbij en kan ik nu meepraten over “tethers” en “tethering” (wat een leuke is om 20x te zeggen).

Nee, dan het Oudnoors, waar dat woord van blijkt te zijn afgeleid: tjōdhr. En perfect in het West-Vlaams incorporeerbaar:

Èjol tjōdhrs ghangn? Neenk, keneen no=hèn tjōdhrs ghangn.

Ola, ola!

Gisteren een pakketje van Rodopi in de bus: eindelijk is er nog een artikeltje van me geboekstaafd, en wel in de verzamelband Re-Thinking Europe: Literature and (Trans)National Identity, samengesteld door Nele Bemong, Mirjam Truwant en Pieter Vermeulen, drie jonge leeuw(inn)en uit de Leuvense Letteren-stalarena:

Voorwaar een mooi uitgegeven boek, en een van de eerste waarbij ik qua look-en-feel ook oprecht trots ben ‘erin’ te staan. Voor de geïnteresseerden (laat u door een schamele € 54 niet afschrikken, kinkels!):

Re-Thinking Europe sets out to investigate the place of the idea of Europe in literature and comparative literary studies. The essays in this collection turn to the past, in which Europe became synonymous with a tradition of peace and tolerance beyond national borders, and enter into a critical dialogue with the present, in which Europe has increasingly become associated with a history of oppression and violence. The different essays together demonstrate how the idea of Europe cannot be thought apart from the tension between the regional and the global, between nationalism and pluralism, and can therefore be re-thought as an opportunity for an identity beyond national or ethnic borders. Engaging contemporary discourses on hybrid, postcolonial, and transnational identity, this volume shows how literature can function as both a vital tool to forge new identities and a power subversive of such attempts at identity-formation. Like Europe, it is always marked by the tension between integration and resistance. The book will be of interest to students and scholars of modern literature, comparative literature, and European studies, as well as people concerned with cultural memory and the relation between literature and cultural identity.

En zeg nu zelf, wie is dat niet?

Omdat we nu toch over Angola bezig zijn: daar groeit onder meer deze plant, de welwitschia mirabilis, die haar tweede naam meer dan verdient:

Dit exemplaar is naar schatting 1500 jaar oud. Wat et all jiebt !