(Niet alleen) Als vertaler kan me grotendeels vinden in het betoog (en in de ergernis over de argumenten aangehaald door de moderator die enkele dergelijke toevoegingen weer verwijderde), maar ik wil toch enkele kanttekeningen plaatsen. Omdat ik op de originele pagina niet kan reageren, doe ik dat hier (wel op de site van Boekvertalers, maar dat is een repost ++ EDIT: daar gaat de discussie verder).

(1) De persoon die aan het artikel over Sloterdijk informatie over de vertaler heeft toegevoegd, maakt zich erg kwestbaar voor moderering. In de ‘Geschiedenis‘ is duidelijk te zien dat er eerst van op een ‘naakt’ ip-adres werd gepost. Dat druist in tegen de op Wikipedia geldende etiquette. Moderatoren viseren vaak haast automatisch dergelijke wijzigingen, omdat ze er het werk in zien van gelegenheidsposters die niet goed weten hoe ze met encyclopedische artikels moeten omgaan. Pas tijdens de discussie met de moderator meldde de toevoeger zich aan met een eigen gebruikersnaam.

Uiteraard doet dat niets af aan het feit dat de toevoegingen terecht waren, maar ik denk toch dat wie vertalersnamen wil toevoegen, best eerst zelf een account aanmaakt. Het geeft je meer sérieux. Voor de duidelijkheid is wellicht ook interessant op je gebruikersprofiel kort te schetsen wat je standpunt over vertalen en vertalers is, en waarom je deze toevoegingen doet, bv. door naar de bijdrage van Martin de Haan te verwijzen. Zo neem je stelling in en is er al op voorhand duidelijkheid over je beweegredenen.

(2) Een tweede reden waarom de toevoegingen vatbaar zijn voor moderering is dat voor de namen die worden toegevoegd geen lemma beschikbaar is. Dat staat niet mooi in een bibliografie, en zegt ook indirect iets over de (ir)relevantie van de toevoeging zelf. Ik zou er daarom voor pleiten om over vertalers, zeker vertalers met een mooi palmares, eerst een degelijk lemma te schrijven (dat meer is dan de geboortedatum en een bibliografie) en pas daarna artikels te koppelen.

Voor een vertaler als Hans Driessen, die laatst in december van het Nederlands Letterenfonds de Prijs voor de vertaler als cultureel bemiddelaar kreeg,  kan dat toch niet zo moeilijk zijn?

Gelukkig schoten toeschouwers en spelers haar te hulp, op één vileine dame na die haar schadenfreude niet op kon.

In de versie van de redactie meldt de moeder van de kleine Elizabeth:

“Het goede nieuws is dat Elizabeth het er geweldig vanaf gebracht heeft. Het slechte nieuws is dat de microfoon tijdens het lied stierf”, reageerde moeder Dorothy na het voorval, “Gelukkig pakte het publiek haar lied over, terwijl Elizabeth onverstoorbaar verder bleef zingen. Ook al hoorde niemand haar. ’t Is vooral jammer dat men haar de hoge eindnoten niet heeft horen zingen.”

Ook over de “’t is” en het “overpakken” willen we zwijgen, maar laat ons na deze zoete melodie toch minstens  een minuut stilte houden voor de schielijk ‘gestorven’ microfoon.

Toen ik op de website van De Morgen deze foto zag van de brand bij het chemiebedrijf Chemie-Pack in het Nederlandse Moerdijk, moest ik onwillekeurig aan Tolkiens Balrog van Morgoth denken, hier in de adaptatie van Peter Jackson:

Hoed u, Noord-Brabant!

Posted from Diigo. The rest of my favorite links are here.

Maar Sneeuwwitje – wat een geweldige film! Soepel vloeiende eekhoorns, een grappige schildpad die de trap met moeite opraakt, de snullige Stoetel, meezingers, gejodel en een dijk van een happy end. Ik zag hem de laatste dagen een keer of 20 (Rolf weet van geen ophouden), en ben hem nog niet beu. Mijn vroegste filmherinnering ook: geen idee meer welk jaar, maar wel een beeld van de rode pluchen zetels in de oude bioscoop van Waregem.

Ongelooflijk ook dat die film al in 1937 werd gemaakt. Gauw eens kijken wat Disney in die jaren nog heeft gemaakt. En er zijn er nog zo veel te herontdekken!

Posted from Diigo. The rest of my favorite links are here.

Op de VRT-redactie weten ze het even niet meer: luidens het korte radio-interview van vandaag blijkt Carl Devos ‘vooral geïnteresseerd te zijn in de maren’ (0:50). De webredactie had het evenwel niet zo begrepen, en maakte er het volgende van:

Van Dale leert echter ondubbelzinnig:

maar (geen afbreking)
zelfstandig naamwoord; het; meervoud: maren; verkleinvorm: maartje

Een duidelijk geval van hypercorrectie dus? Niet helemaal, want er zit een maar aan. Devos gaat op 4:27 immers zelf uit de bocht als hij andermaal ingaat op de eventuele bedenkingen van de partijen, en het dan heeft over ‘die zogenaamde maars’.

Wat er ook van zij, proper staat het in elk geval niet. Komaan, Ruud, ingrijpen man!