beginnen en dan stoppen

Het gebeurt me de laatste tijd steeds vaker: in boeken beginnen en dan stoppen. Deze week nog De utopisten van Louise O. Fresco, dat met een lonkende kaft en een goede blurb op de aanprijsrekken in de bibliotheek stond. Na het eerste boekdeel van 50 blz. had ik het wel een beetje gezien: geen bijster goede dialogen, personages rollen niet, thema zei op zijn best bwa en zozo, en ik raakte het gevoel niet los dat ik veel beter eens Uwe Timms Rot zou lezen in de plaats. En zoveel tijd heb ik de laatste weken trouwens ook niet.

Wegleggen deed ik ook vroeger soms. Af en toe door veranderde omstandigheden: na een vroeg afgebroken reis in Frankrijk is bv Pynchons Mason & Dixon half blijven liggen, hoewel ik die heel goed vond, en in Gödel, Escher, Bach ben ik na een paar honderd bladzijden bij een taaie lap logica blijven hangen, omdat ik enkel ’s avonds laat aan lezen toekwam toen (einde zwangerschap). Beide boeken blijven evenwel op de leesplank liggen.

Maar steeds vaker vind ik ook niets aan een roman, en is het afwegen of het de te investeren tijd waard is. Daarbij hanteer ik al jaren de 10%-regel: als het na een tiende niet boeit, dan hoeft het niet meer. Maar de eerste 10% lees ik wel uit – dat is ook echt nodig.

Toen ik over Infinite Jest van David Foster Wallace werkte, een paar jaar geleden, bleek dat ook: pas na meer dan 150 bladzijden (het boek is er 1100 dik, maar dan wel met een hondertal kleingedrukte eindnoten, wat de leestijd aanzienlijk doet op oplopen) begint er lijn in de disparate verteltrant te raken. Soms moet je ook gewoon echt wennen: Martin Walsers Tod eines Kritikers boeide me zeker ook niet van in den beginne, maar na even te hebben doorgebeten vond ik het om verschillende redenen wel een interessante leeservaring.

Heel vaak omzeil ik het probleem ook door kort te gaan: ik hou van auteurs die ook kleinere vormen goed hanteren. Dan is het makkelijker door te bijten tot het einde, en doe je echt ontdekkingen die naar meer smaken. Kafka, Robert Walser, Schmidt, Wallace, Henscheid soms, Max Goldt zijn maar enkele voorbeelden.

Maar soms niet, en dan begin ik aan langere lectuur. En dan moet ik soms voortijdig stoppen. Maar altijd pas na 10%. Uit respect voor de tekst, en (vanitas!) uit respect voor mijn keuze.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s