bleitsoep

Het komt ‘s ochtends altijd op een halve seconde aan: normaal gezien stopt Eli in de gang van de crèche eerst zijn fopspeen in zijn tasje, haalt er zijn heen- en weerschriftje uit en gaat dan heen, om het aan Dirk te geven, die al in de grote ruimte is. Koud kunstje.

Maar wil je nog een woordje zeggen, à la ‘Morgen komt hij ook, we hebben het niet in het schriftje kunnen schrijven’, dan houdt hij zijn pas in, draait zich om, en dan betrekt dat gezichtje, zet hij een lip en komen er traantjes. Met open armpjes komt hij dan op me af gelopen.

Het is allemaal niet erg, maar de weg van de deur naar het portier is daarna soms lang.

Eli

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s